Bir arkadaşım, evliliği sessizce çökerken üç yıl boyunca sessiz inzivalar yaptı. Kocası bir şey gündeme getirmeye çalıştığında — para, cinsel yaşamları, çocuğu kimin alacağı — yavaşça başını sallıyor, "duygularına alan açmak" hakkında bir şeyler söylüyor ve sinir sistemini sıfırlamak için sabah 5'te bir meditasyona kayıyordu. Bu, büyüme gibi görünüyordu. Çoğunlukla, bir sandal ağacı mumu ile kaçıştı.

Bu, spiritüel kaçıştır. Meditasyon, enerji çalışması, astroloji, olumlu düşünme, nefes çalışması, kartlar gibi pratikleri kullanarak, başa çıkmak istemediğiniz bir duygu, konuşma veya yaşam parçasını atlamak için yapılan belirli bir harekettir.

Gerçekten nedir

Terim, psikolog John Welwood'dan gelmektedir; 1984 yılında, kendisini adayan meditasyoncular arasında sürekli gördüğü bir kalıbı tanımlamak için bu terimi icat etti: Zihinlerini gözlemleme konusunda gerçek beceriler geliştirmişlerdi ve bu becerileri rahatsız edici olan her şeyden kaçmak için araçlara dönüştürmüşlerdi. Kötü niyetli değil. Aptalca değil. Sadece tamamlanmamış.

Kaçış, ruhsallığın eşanlamlısı değildir. Temel bir pratik, zor şeylerle yüzleşmenize kesinlikle yardımcı olur. Kaçış, pratiğin çıkış kapısı haline geldiği belirli bir bozulmadır.

İşaretler, açıkça adlandırılmış

• Belirli bir kişi veya konu gündeme geldiğinde, kart destesine, uygulamanıza veya nefes çalışmanıza uzanıyorsunuz.
• "Her şey bir neden için olur" ifadesi, olanlarla ilgili bir şey hissetmeden ağzınızdan çıkıyor.
• Tetikleyicilerinizde akıcısınız ama en son ne zaman gerçekten bir şey için özür dilediğinizi adlandıramıyorsunuz.
• Diğer insanların sınırlarını, henüz gölge çalışması yapmadıklarının kanıtı olarak yorumluyorsunuz.
• Öfke, yas veya kıskançlık, insan bilgisi yerine pratik başarısızlıkları gibi hissediyor.
• Mevcut durumunuz hakkında üç öğretmenden alıntı yapabiliyorsunuz ama bedeninizde nasıl hissettiğinizi tarif edemiyorsunuz.

Dikkat: bunların her biri bir davranıştır, bir kimlik değil. Kendinizi tanıyorsanız bozuk değilsiniz — pratikle ciddiyetle ilgilenen çoğu insan bir noktada buna karşılaşır. Soru, bunu fark edip etmediğinizdir.

Neden olur

Ruhsallık, çıkış yapmanın yüksek statülü bir kelime dağarcığını sunar. "Titreşimini yükseltiyorum" ifadesi, "annemle yüzleşemiyorum" demekten daha sağlıklı görünür. "Bunu serbest bırakıyorum" ifadesi, "bunun iyi olduğunu iddia ediyorum" demekten daha bilge görünür. Dil, sosyal olarak ödüllendirilir; bazen en tehlikeli olduğu topluluklar içinde bile.

Gerçek bir mekanizma da vardır. Düşünsel pratikler, gerçekten sinir sisteminizi sakinleştirir. O sakinlik, çözüm gibi hissedilebilir — ama değildir. Bu, düzenlemedir. Bir çatışma hakkında meditasyon yaptıktan sonra daha sakin hissediyorsanız ve sonra çatışma yaşamıyorsanız, tedavi etmediğiniz bir yaralanma için sadece ağrı kesici aldınız demektir.

Test

Bir şeyin entegrasyon mu yoksa kaçış mı olduğunu bilmiyorsanız, bir soru sorun: pratiğim beni önümdeki belirli, hoş olmayan durumla yüzleşmeye daha istekli hale getiriyor mu?

İyi bir pratik genellikle sizi dürüst bir konuşma yapma konusunda biraz daha yetenekli hale getirir, daha az değil. Özürü daha kısa ve daha doğrudan hale getirir, daha uzun ve daha şiirsel değil. Bir arkadaşınızla ağlarken, onların yolculuğunu anlatmadan oturabilmenizi sağlar.

Eğer pratiğiniz sürekli olarak sizi sıradan insan zorluklarına — para konuşmaları, onarım konuşmaları, kamuya açıkken yanlış olmak — karşı daha az istekli bırakıyorsa, bir şeyler ters gidiyor demektir.

Bunu deneyin

Bir hafta boyunca, bir pratiğe (bir kart çekme, bir nefes egzersizi, bir mantra, bir uygulama) uzandığınızı her fark ettiğinizde, altmış saniye duraklayın ve sorun:

1. Şu anda ne hissediyorum, sade kelimelerle — ruhsal kelime dağarcığı olmadan?
2. Hangi konuşmayı veya eylemi yapmamaktan kaçınıyorum?
3. Pratik, bunu daha iyi yapmama mı yardımcı olacak, yoksa daha uzun süre kaçmamı mı sağlayacak?

Cevapları yazın. Yedi gün sonra, tekrar okuyun. Bir kalıp göreceksiniz. Ya pratiğiniz ve hayatınız gerçek bir konuşma içindedir, ya da birini diğerinden saklanmak için kullanıyorsunuzdur.

Bu bir trick soru değil. Bazen gerçekten harekete geçmeden önce düzenlemeniz gerekir — bu gerçektir. Kaçış, düzenlemenin eylemin yerini aldığı belirli bir durumdur, tekrar tekrar, aylarca.

Bunu yakaladığınızda ne yapmalısınız

Ahlakçılık yapmayın. Kaçışı fark etmenin en kötü yanıtı, yeni bir ruhsal utanç katmanıdır ("Pratiğimi bile doğru yapmıyordum"). Bu, aynı hareketin başka bir seviyesidir.

Bunun yerine şunu deneyin: küçük, zarif olmayan bir insan seçimi yapın. Garip bir mesaj gönderin. İki dakikalık onarım konuşmasını yapın. Akıllıca görünmeyen şeyi söyleyin. Bir terapist, bir arabulucu, bir muhasebeci ile randevu alın — bilincin hiçbir ilgisi olmayan normal bir profesyonel.

Ruhsallık, hayatınıza daha fazla varlık kazandırmalı, iyi fotoğraflanmayan kısımlar da dahil. Pratiğiniz işini yapıyorsa, belirli olan için daha fazla kapasite fark etmelisiniz, daha az değil.

Pratiğin değer kazandığı yer

İşte, kaçış yapmayan bir pratiğin nasıl göründüğüne dair bir karşılaştırma. Meditasyon yaparsınız ve sonra geçen geceki kavganın gerçekten ne hakkında olduğunu daha net bir şekilde görürsünüz. Bir kart çekersiniz ve henüz yüksek sesle söyleyemediğiniz bir şeyi adlandırmanıza yardımcı olur — ve sonra bunu söylersiniz. Nefes çalışması yaparsınız ve ertesi sabah, kaçtığınız e-postayı nihayet yanıtlarsınız.

Pratik gerçekti. Eylem de öyleydi.

Zengin bir iç hayata sahip bir kişi olmak ile sıradan, bazen utanç verici ilişkiler, para ve taahhüt işlerine katılan bir kişi olmak arasında seçim yapmak zorunda değilsiniz. İkisi birbirini beslemelidir. Durduğunda, bu bir sinyal, bir hüküm değil.